1 Nisan 2008 Salı

Çok uzun zaman oldu...

Çok uzun zaman oldu yazmayalı farkındayım; beni ve Elif ' i merak eden dostlarımı merakta bıraktığım içinde ayrıca özür dilerim. Allah ' a çok şükür hepimiz gayet iyiyiz.
Daha önceki yazımda hayallerimden, yapmak istediklerimden çok kısa da olsa bahsetmiştim. Anne olunca hayatın neresinde olduğumu, nereye gitmek istediğimi ve neler yaptığımı hatta ne için yaptığımı takrar bir gözden geçirdim. Aklımda hala bazı soru işaretleri var ve hala bazı şeyleri tam çözebilmiş değilim ( ne yazık ki ). Yavaş yavaş bütün parçalar yerine oturacak, acelem yok.
Bu arada blogumu ne kadar kişi okuyor, yazdıklarım okuyanların ilgisini ne kadar çekiyor yada yazmak bana ne kazandırıyor gibisinden sorulara kendimce bir cevap bulamayışımda yazmaya ara vermemin bir nedeni açıkçası. Anlayacağınız kafamda bir sürü soru döndü dolaştı 2 aydır. Bundan sonrası için benimle düşüncelerinizi paylaşırsanız beni gerçekten çok mutlu edersiniz.

Tabi ben bu süre zarfında boş boş durmadım. Güzel güzel ciciler yaptım. Kısa kısa onlardan bahsetmek istiyorum.

Evimizin girişine asmak için benim ve eşimin isminin yazılı olduğu bir tablo yaptım kanaviçeden. Özellikle Elif ' in ismini yazmadım yarın, öbür gün kardeşi yada kardeşleri olduğunda onlara haksızlık olmasın diye. Bu yüzden de ona ayrıca bir tablo yaptım, üzerinde isminin ve doğum tarihinin yazılı olduğu. Bu tabloyu da Eşimin bir müşterisinin yurtdışından ithal ettiği küçük bebekle süsledim ( biraz inceleyince yapılamayacak birşey olmadığını fark ettim.) Birde daha önceden işlediğim ekmekliği çerçevelettim.

Bebekli bir hayatta böyle hobilerle ilgilenmek gerçekten çok güç. Hatta öyle ki işlemeyi v.s geçin bunların çerçeveciye gitmesi-alınması bile ayrı bir iş haline geliyor. Hatta öyle ki son yaptığım işleri taksi tutup onu aldırmaya göndermek zorunda kaldım ve bu arada evin her tarafı nerdeyse yaptığım tablolarla dolunca bende bir süre kanaviçeye ara vermek konusunda bir karar verdim, bundan sonrası için yeni hobiler peşindeyim.
(Elif' in odasının kapısı)


Şimdilerde kumaş biriktiriyorum, yolum düştüğünde güzel, cicili bicili kumaşlar alıyorum. Onların yıkanması, ütülenmesi bile beni oyalamaya yetiyor açıkçası. Elif biraz daha toparlanana kadar kumaş toplamaya devam, sonrasında dikişe başlayacam.


Aslında dikiş küçüklüğümden beri bende bir tutku, küçükken gördüğüm oyuncak dikiş makinası için annemi ve babamı nasıl ikna etmeye çalıştığımı dün gibi hatırlıyorum. İşte o oyuncak dikiş makinası hala duruyor ve ben onu elif' e verip "haydiii, şimdi dikiş zamanı" diyeceğim ve anne-kız masanın başına oturup dikiş dikeceğimiz günü iple çekiyorum. Aslında bendeki bu dikiş tutkusuna şaşmamak lazım, zira ailemdeki herkes bir dönem bile olsa dikişle içli dışlı olmuş. Hatta öyle ki dedem zamanının en iyi erkek terzilerinden biriymiş ve müşterileri arasında pekçok önemli isim varmış. İşte o günlerden kalma terzi makası ve model mankenin yanında çekilmiş siyah-beyaz resmi bir gün kendi atölyemin duvarına asmak için bir köşede saklıyorum.



Yazmadığım bu süre zarfında nelerle ilgilendim gördünüz.

Bundan sonraki post Elif ile ilgili olacak...

8 yorum:

mummy dedi ki...

Merhabalar..Brkaç ay önce tesadüfen bulmuştum bloğunuzu..Kızımın cicileri ismi dkkatimi çekmişti (kız bebek bekeylen bir anne adayı olarak)ama o zaman bloğunuz şifreliydi sanırm girememiştim.Şimdi Hülyanın sitesinde göüp girdim gene sitenize..
Maşallah çok marifetlisiniz yaptıklarınızın hepsi çok güzeller..Bundan sonra da takip edicem sevgilerle..
Esra

benimkuzum dedi ki...

benimde 13 aylık bir kızım var , allah bağışlasın , allah nazarlardan korusun elif 'i , bu kadar güzel şeyler yapabilmenize hayran kaldım , ellerine sağlık ... sevgiler

Bebekli Günlük dedi ki...

Seda'cığım tekrar hoşgeldim. Acaba yazmış mıdır? diyerek girdim. Çok sevindim. Öpüyorum canım.

Sevgiler ve selamlar
Hülya

KIZIMIN CİCİLERİ dedi ki...

Esracım Allah sağlıkla bebeğini kucağına almayı nasip etsin inşallah. Hep söylerim ya yine söyleyecem ne zaman bebek bekleyen bir anne ile tanışsam gözlerim dolar, öyle güzel bir duygu ki Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah. Geçen akşam bir yakınıma geçmiş olsun ziyareti için doğum yaptığım hastaneye gittim ve yine bebek katına uğramadan eve dönemedim. Ben daha şimdiden 8 ay önce Elif' i ilk kucağıma aldığım o günleri özler oldum. Her günü dolu dolu, doya doya yaşamak lazım. Ece hanımı bende dört gözle bekliyorummm...
Benim kuzum; İrem' in böcür böcür bakan gözlerindeki ışığa hayran kaldım, sevgiyle büyüyen bir çocuk gerçekten kendini belli ediyor.
Elif' i sevmeniz içinizdeki çocuk sevginden bunu biliyorum onun için hiç nazar değecek korkusu duymuyorum. Hepimizin bebekleri Allah' a emanet.
Hülyacım; dayanamadım Defne için yaptığım süsün resmini koydum.Defne' yi öpüyorummm..

sabahnur dedi ki...

keske once bu yazını okuyup sonra usttekine yorum yazsaymısım:))

dikiş cok zevkli bir sey, hele de ortaya cıkan sey kullanısılı olur ve cevreden de taktir gorurse.. ben kendime bir etek dikerek kızımla ara verdiğim dikişe giriş yaptım. sırada yine kendime dikmeyi dusundugum bir gomlek bir de etek var:) tabii kızıma da ciciler dikicem,fırsat buldukca:)

bir de kumaslarına bayıldım cok tatlılar!

KEO dedi ki...

Merhaba Seda, ben de Hülya'nın bloğundan geçiş yaparak sana ulaştım.Ara vereceğim demiştin ya ondan sonra birkaç kez baktım yazmamıştın.Şimdi yazdığına sevindim.Yaptıkların gerçekten çok üzel çalışmalar, ortak hobilerimiz olduğunu ama senin daha profesyonel olduğunu farkettim:)) ben de hobilerimi ancak kızım uyuyunca yapabiliyorum şimdilik.Ama büyünce beraber yaparız diye sabırla bekliyorum kısmet olursa:).Anne olunca böyle oluyor demek ki.Ben de seni takip etmeye başlıyorum artık.Linklerime ekliyoruumm.Elif'e ve sana sevgilerr...Ekim

KIZIMIN CİCİLERİ dedi ki...

Ekimcim; blogunu ziyaret ettim de bence alçak gönüllülük yapmışsın.Oldukça yaratıcı ve güzel fikirlerin var ve güzel şeyler yapmışsın. Bende seni bundan sonra takip edeceğim. sevgiler...

esin köksal memiş dedi ki...

süperrrr bayıldım .hele o ekmekli tablo harika, ben de yapmak istiyordum ama cesaret edemedim...