3 Kasım 2007 Cumartesi

Kahve dedim,doktor dedim, aşı dedim, vitamin derken laf geldi nerelere :)


Sonunda nasip oldu kahve keyfi. Kızım bile halimden anladı da hiç ses çıkarmadı. Boşuna demiyorum Elif' im sen beni üzmüyorsun senin çocuklarında seni üzmesin diye (inşallah üzmezler) ...
Bugün için doktora gidecez demiştim, kendi doktorumuz da bir türlü randevu bulamadım, en erken 12 Kasım' da. Hadi dedim çok acil bişey yok bekleyelim ama dün yine az süt içip çok kusunca dayanamadım. Başka bir doktora gittik. Bu kısımdan fazla bahsetmeyecem çünkü pek tatmin olmadım bu muayeneden eve döner dönmezde hemen kendi doktorumuzdan randevu aldım. Şimdi 12 kasımı bekleyecem.
Elif' in kilosu v.s oldukça iyi şimdilik bir sorun yok. Bunları zaten biliyorum, devamlı kontrol ediyorum. Ben sadece bundan sonrası için endişeleniyorum. Bir haftadır bu kadar az emmesi ve arada sırada da olsa fışkırtırcasına kusması içime kuşku düşürüyor. Hoş artık yenidoğan kadar sık emmesini beklemiyorum ama annelik iştee, çocuğum doymuyor mu acaba demeye şimdiden başladım. Allah yardımcım olsun.
Birde Elif' e bugün pnömokok aşısı yaptırdık. Pnömokok aşısı çocukları pnömokok adı verilen tehlikeli bir bakterinin yol açtığı enfeksiyonlardan korumak üzere hazırlanmış, bu bakteri 2 yaş altı ve 65 yaş üstü kişilerde zatürrenin en sık görülen etkeniymiş, ayrıca, sinüzit, orta kulak enfeksiyonu ve menenjit gibi başka bazı ciddi enfeksiyonlara da yol açabiliyormuş. Bugün 1. dozu yapıldı ocak ayında 2. dozu yapılacak, bir iki ay sonrada 3. dozu. Karma aşı gibi yani.
Şimdiye kadar Elif' e hiç vitamin vermemiştik. Günde 10 dk güneş alması D vitamini ihtiyacını karşılamaya yetecekken mevsim ve istanbul şartları itibariyle bizde artık kullanmaya başlayacağız galiba.
Aslında keşke çocuğumu tamamen doğal şartlarda bütütebilseydim. Geçen akşam onu düşündüm kendi kendime. Çimenlere basamadan, toprakla oynayamadan, kedilerin peşimden koşamadan, otlardan evcilik yemekleri yapamadan büyüyecek Elif. Ben gitsem ona en güzel oyuncakları alsam hangi birinin yerine geçebilir ki? Ben yine nispeten şanslı bir çocuktum İstanbul'un daha yeşil olduğu bir zamanda, bir sahil şeridinde, site içinde toprakla, otla oynayarak büyüdüm. Çok şanslıymışız çoooook kıymetini bilememişiz, şimdi anladım anne olunca. Ahhhh annecim, babacımmmm kocaman öpüyorum sizi :) ...
İnsan evlenmeden, çocuk sahibi olmadan önce dünyayı başka gözle görüyor sonra başka. Görmediğin önemsemediğin bir çok şey sonra hayatın anlamı oluyor. İnşallah geç kalmamışızdır çocuklarımıza daha iyi bir gelecek bırakmak için.
Kahve dedim, doktor dedim, aşı dedim, vitamin derken laf geldi nerelere :) çocuklarımıza daha iyi bir gelecek, daha temiz bir dünya bırakmak dileğiyle, iyi geceler....
Bu arada söylemeyi unuttum resimdeki masa örtüsü kanaviçe, ben işledimmm....

1 yorum:

ASYA dedi ki...

bu aşıyı nerde,kimin tavsiyesiyle yaptırdın acaba,ben yaptırmadım böyle bişi yada karma aşıda mı var acaba araştırmam lazım??bak şimdi neden bana kimse bu aşıdan bahsetmedi..