29 Kasım 2007 Perşembe

Karlar prensesi

Pazar gününden beri hastayım, kah yatıyorum kah günlük işleri idareten de olsa yapmaya çalışıyorum. Anne olmak buymuş işte, eskiden olsa vurur kafayı iyi olana kadar yatardım ama şimdi nerde... her akşam yatarken yarın bişeyim kalmayacak diye umut edip yatıyorum, sabah biraz daha iyiyim diye kendimi motive edip kalkıyorum ama akşam üstü oldu mu hastayım, daha iyileşemedim diyip ertesi gün için hasta gibi yatma kararı alıyorum ve yatamıyorum.
Hastayım diye Elif' i de birkaç gündür yıkamıyordum dün gece isyan bayrağını açınca mecbur kaldım saat 12 de Elif' i yıkadım. Uyuyacak uykusu var uykuyla boğuşuyor ama uyuyamıyor altı temiz, karnı tok, gazı yok tek eksiği duştu, başladım duşa hazırlamaya, inanırmısınız üstündekileri çıkarmaya başladığım dakika sustu. Elif dün gece rahat uyudu ama zaten hasta olan annesi biraz daha kırık kalktı bu sabah yataktan.
Evin içi 25 derece, biliyorum çok, ama bir derece altına düşmeye başlasın üşüyorum (şimdi hastayım diye kalın bir hırka da var üzerimde) bu yüzden evde benden başka herkes incecik geziyor. Tam bir ev kedisiyim kış geldimi beni kaloriferin yanına koyun başka bişey istemem. Elif benim gibi olmasın, güçlü olsun istiyorum. İnşallah bu bakımdan babasının genlerini almıştır da o rahat eder. Tabi benim onu nasıl alıştıracağıma bağlı bu yüzden annesi ne giyiyorsa Elif ondan bir kat ince giyiyor (sadece evde).


Hasta olmama rağmen bugün dışarı da çıktık, Elif' le biraz gezdik, alışveriş yaptık eve geldik. Yolda bizi görenlerden biri " annesi hasta edeceksin, hava soğuk, bu havada çıkılır mı? "desede biz yürüyüşümüzü yaptık. Tabi aklımda hep acaba hata mı yaptım korkusuyla ama iyi giydirmiştim (ilk defa içine külotlu çorap bile giydirdim). Allah' a emanet. dedim devam ettim. Zaten birisi ne dese Allah' a emanet diyorum (annesi nazar değer yok mu nazarlığı v.b gibi cümlelerde " Allah' a emanet " dediğim gibi).
Nazara inanıyorum ve biliyorum ki inandığım içinde değiyor. Elif' imi de Allah' a emanet ediyorum ki o korusun, saklasın, beklesin, bir nazar boncuğu değil.



Herneyse doktor kontrolümüzden bahsedecektim. Yine bir saat bekledik ama bu sefer onu dert edemeyecek kadar düşünceli çıktım hastaneden. Elif geçtiğimiz aylara nazaran bu ay daha az kilo almış, mama takviyesi dedi doktor. O dakika bir daha buraya gelmeyecem dedim içimden, Bir doktorun bu kadar kolay mama takviyesi demesi beni kızdırdı. Ben bile biliyorum ki mamaya başlayan çocuk anne sütünü o kadar erken bırakır. Emzik konusun da bir hata yaptık istemeyerekte olsa ( annem sağ olsun ). Bir hata daha yapmaya niyetim yok. Belki doktor sözü dinlemem gerekir ama kendi çocuğumu kendi doğrularımla büyütecem (tüm sorumluluğunu da alıyorum) sonuçta bende azımsanamayacak kadar bu konularda bişeyler okuyor, araştırıyorum. Tüm bunlar beynimden geçiyor ama bir yandan da moralim sıfır olmuştu bile (üstelik o günden bu yana hala aynı stresle yaşıyorum). Stres yapmamalıyım, vazgeçmemeliyim biliyorum ama herşeyden önce bende insanım ve bir anneyim panikledim doğrusu (içimde iki insan var gibi bişey, zaten bu yazdıklarımı okunca sizde anlayacaksınız.)
Elif zaten bu ay başından beri (emziği vermeye başladığımızdan beri) az emiyordu. Ben bunu hemen fark edip doktora sırf bu sebep için gitmiştim, doktor normal yeni doğan kadar sık emmez demişti, sonra kusmalarını kafaya takıp onun için gitmiştim, test yaptık o da temiz çıktı. Bu ay nerdeyse her hafta bir kere doktora gittik, sırf ay sonunda bir eksiği bişey olmasın, eğer bişey varsa önlemini alalım diye. Çünkü ben sonradan ilaçmış, mamaymış gibi müdaheleleri sevmem başta yanlış yapılan bişeyi düzetmekten yanayım. Hastaneden eve döndüğümüz o günden beri neler düşünmedim ki; bir makina alıp sütü sağıp sağıp biberonla vermeyi (etrafını takip etmeye başladı uzun süre emerken konsantrasyonu dağılıyor) bile düşündüm. Biberonla içeceğinden emin olsam alacaktım, denedim. Biberondan içmedi dedim ki yok artık sütümü istemiyor ah ahhh... sonunda mama aldık. Onu da yemedi bende ohhh canıma minnet dedim. Şimdi sütümden güzelce emmeye başladı. Ben Elif' in neden az kilo aldığını yada neden çok iştahlı bir bebek olmadığını biliyorum isterdim ki doktor bu konularda benden biraz bilgi alsın yada benim moralimi bozmasın, çünkü (kendi söyledi) kilosu hariç herşeyi gayet sağlıklı, gelişimi güzel şimdi 300 gr için değermiydi.
Bu arada Elif' le yaptığımız otuma, kalkma gibi hareketleri doktora gösterdim hiçbir sakıncası yok dedi. Hatta oturma için iyi yapıyorsunuz dedi ama ayağa kalkması gereksizmiş (onun görüşü ).
Yeni bir doktor arayacam....

5 yorum:

ENERJİ dedi ki...

Öncelikle geçmiş olsun.Bol bol c vitamini al.Kendine iyi bak ki kızına da hastalığın geçmesin.Mama konusunda aynı sorunları herkes yaşıyor.Emzirmeye devam et.Üzülürsen sütün kesilir.Bu iş sabır işi.Mama bende kullandım.Ama emzirmeye de devam ettim.Olumsuzlukları kafandan sil.Herşey zamanla oturacak.:))

Anne ve Bebisi dedi ki...

Çok geçmiş olsun.

Boşver sen doktoru, her gün kızınla birlikte olan, onu her gün gözlemleyen sensin. Aç olup olmadığını ayda bir görüp gram hesabı yapan doktor değil sen anlarsın. Hiç kafana takma, ne kadar üsütüne düşersen o kadar ters gidiyor bu işler. Ben en son herhalde 2-3 ay önce gittim sağlık merkezine tarttırmaya. Ondan sonra da 1-2 kere evde kendim, bildiğimiz ev tartısında ölçtüm. Sonra da bıraktım. Aç çocuk ağlar, 300 gr eksik kilo alması aç olduğu anlamına gelmez. Bu aylarda hareketleniyorlar, daha az kilo alıyorlar.

Sen emzirmeye devam et. Şİmdi etrafıan bakınırken fazla emmez gündüzleri, geceleri takviye yapar o.

Bunun dışında.. Çok iyi yapmışsın dışarıya çıkarmakla. Asıl evde, kapalı ortamda, mikropların ürediği yerde hasta olur çocuklar. Burası TR'den daha soğuk, hava sıcaklığı 6 ila 12 derece arasında değişiyor gündüzleri. Bazen 6-7, bazen 10-12. Tüm çocuklar dışarda, arabalarıyla. Güzelce giydirdikten sonra hiç bir şey olmaz. Olacak oldu mu istersen yerin altına koy, yine olur.

Bir de insanlar amma çok karışıyorlar, yolda gidenler akıl veriyor falan filan. Soran oldu mu size yahu!

Anne kız, size iyi gezmeler:))

KIZIMIN CİCİLERİ dedi ki...

Geçmiş olsun dilekleriniz için teşekkür ederim, geçti çok şükür. Arada boğazım acıyor o kadar. Günde nerdeyse 3 bardak taze sıkılmış portakal suyu içiyorum. Malum hiç ilaç içemiyorum.
Enerji; verdiğim pozitif enerji için teşekkür ederim. İnan hepsinin farkındayım ama işte...
Esracım; inan kimi zaman bende düşünüyorum, aşı hariç hiç doktora gitmesem mi diye. Bana biraz da para tuzağı gibi geliyor ama hiçbirşeyi de atlamak istemiyorum kararsız kalıyorum. Mesela doktor geçen hafta gittiğimizde 15 gün sonra tekrar çağırdı.
Sizinde gördüğünüz gibi Elif ( Allah'a çok şükür) çok iyi,ağlaması, huysuzluğu da yok.
Her hafta çocuk hastaneye gide gele kendini hasta falan sanacak bu gidişle. Ayrıca artık eşe, dosta hastaneye gittik demeye korkuyorum, bir hastalığı var sanacak herkes.
Öyle hatırlıyorum ki, sen hamileleğinde de bizim kadar sık doktora gidip,bizim kadar çok ultrason falan da çektirmemiştin. En iyisini yaptın. Burda insanların gözünü korkutuyorlar, doğuda kadınlar bir kere doktora gitmeden doğum yapıyor batıda ise bakın siz böyle yapmayın derken deyim yerindeyse cılkını çıkarıyorlar.Dengeyi bir türlü tututaramıyoruz.
Birde bir gidişimzde doktor prömokok aşısından bahsetmişti,hemen yaptırdım.Şimdi tv' de bütün gün reklamını yapıyorlar prömokok aşısının. devletin karşılamadığı ve bu kadar pahalı olan bir aşının reklamı neden bu kadar çok yapılır düşünüyorum. Acaba ticari bir olaya alet mi oluyoruz. İngiltere'de duydun mu yada sen M.K' a yaptırdın mı? Merak ettim.

ela selin dedi ki...

selam,
esraya yerden göge kadar hak veriyorum. trde hemen mama takviyesi demeleri cok kötü hakikaten. insanin moralini bozuyorlar. yurtdisinda gelisimsel bir bozukluk olana kadar anne sütüne devam diyorlar. esra bir postunda kilo gelisimi tablosu vermisti. eger bebegin o tabloda normal egrisi icindeyse hic endiselenme. bazen daha fazla bazen daha az kilo aliyorkar. gittikce de azaliyor kilo alimlari. en iyisini yapiyorsun annlik icgüdüne güvenmekle.
saglicakla kal
özlem

Anne ve Bebisi dedi ki...

Canim, burada prömokok asisi yok.Burada ve ABD'deki bazi aileler asi yaptirmiyorlar ve oldukca da mantikli argumanlar one suruyorlar. Yine de ben o kadar cesaretli olamadim ve yaptirdim asilarini. Gecenlerde bir arkadasim, 2 cocuk annesi Ingiliz bir doktorun verdigi seminere katilmisti, o doktor da asi karsiti imis mesela. Kimileri hic yaptirmiyor kimileri cocugun yasi buyuyene kadar bekletiyor falan. Dusun, burada asi bile yaptirmayin diyen doktorlar var:)

Yine ayni doktor, cocugunuz hasta olunca doktora kosturmayin, ilaca sarilmayin diye tavsiye vermis. Dikkatini cekerim, hem anne, hem doktor:) Ilk once pencereleri acin, evi havalandirin, temiz hava girsin, mikroplar temizlensin. Sonra bol bol sivi verin cocugunuza. Durum duzelmezse ondan sonra ilac verin, doktora gidin demis..

Tabii sizin tercihiniz ama Elif saglikli oldugu surece doktorlarla, hastaneyle ugrasmaniza gerek yok. Bosuna para.

Tekrar gecmis olsun.