17 Aralık 2007 Pazartesi

Geçen gün bloglarda dolaşırken gördüm bu resmi, çok hoşuma gitti. Evimizin bir şöminesi yok belki ama üstündeki tabaklar eminim benim evime de yakışırdı. Geçen sene işlediğim redwork masa örtüsüyle oldukça uyumlu duracağına da eminim.

Paylaşayım istedim, belki bir yerler benzerlerini gören olur da bana haber verir, malum artık zaman kısıtlı saatlerce dolaşabileceğim alışverişler yapamıyorum.



Zaman kısıtlı dedim ya aklıma geldi. Geçen hafta cuma günü kuaföre gittim. Aslında niyetim saçımı boyatmak ve biraz değişiklik yapmaktı. Süt verdiğim için ve Elif' i o kadar saat yanlız bırakamayacağım için vazgeçtim. (Elif yanımdaydı ama içersi aşırı derece de boya v.s koktuğundan dolayı daha uzun kalacak olsaydım çıkmak zorunda kalacaktı) sadece saçlarımın uçlarından aldırdım. Birde sanırım o kadar cesur biri değilim kökten bir değişiklik yapıp kuaförden bambaşka biri olarak çıkmayı göze alamadım. Nasıl girdiysem yine öyle çıktım anlayacağınız. Aslında ben bile sıkıldım aynada ki görüntümden bir değişiklik yapmanın zamanı geldi ama... Elif' im biraz daha büyüsünde...

Kendi kendimi mi geçiştiriyorum yoksa klasik Türk tipi bir kadın mı oluyorum bilmiyorum.



Birkaç gündür kafam inanılmaz şekilde karışık.Nasıl yapmalı, ne yapmalı diye düşünüyorum. Nasıl yapacağımı bulsam bile herşeye yetecek gücü ve zamanı nerden bulacağımı düşündükçe kocaman bir soru işareti kafamda beliriyor. Benimde kendi adıma yapmak istediklerim ve yapmak zorunda olduklarım var. Aslında yapmak zorunda olduklarım demek doğru değil, seçtiğim hayatın getirileri bunlar ama işte hepsi bir araya geldi mi..? Ben, bana yetmiyorum.



Evin sorumluluğu, Elif' in sorumluluğu derken arada kendime ayıracak zamanım kalmıyor. Zaten biraz zamanım olsa kafamı dağıtacak bişeyler bulup elime ya iğne iplik alıyorum yada laptopun başına geçip biraz kafa dağıtmaya çalışıyorum.



Herkesin bir hayali, kafasında kurguladığı bir aile hayatı vardır ya işte ben o hayale yetişmek noktasında çaresiz kalıyorum. İstiyorum ki evimin herşeyiyle ben ilgileneyim, çocuğuma ben bakayım, eşime her zaman hoş ve güzel görüneyim, tüm bunlar yolunda giderken de kendime zaman ayırabileyim. Nasıl olacak şimdi bunlar. Bu saydıklarımın hepsini dört dörtlük yapabilen varmıdır bilmiyorum, varsa onu tebrik edip en kısa zamanda bana yol göstermesini istiyorum.

Acaba lost'un değilde desperate housewives' ın dvdlerini mi izlemeliydim :)



Ve nihayet Elif' in atkısı dün gece bitti. Güle güle ,iyi günlerde kullansın minik meleğim...

2 yorum:

ENERJİ dedi ki...

Aslında bu isteklerimizin düşüncesine dalıp.Anı kaçırıyoruz.İşte bu yüzden anı yaşa derim:)))

songul dedi ki...

cok güzel ifade etmişsiniz. Aynı seyleri hissediyorum vr eminim cok kadın aynı duygular icinde :)
Kadın olmak, anne olmak herseye ramen güzel şey...